Uitgebreid zoeken     
 
Home  |   Hulp & Tips  |   Bericht plaatsen  |   Mijn berichten  |   Inloggen  |   Folder  |   Colofon  |   Nieuwsbrief  |   Contact   |   Forum
 
 
Kunstmarktplaats
 
magazine
 
 
plaats bericht wat is kunstzinnig.nl

 
Interviews

'Los Ninos' van de Mexicaanse fotograaf Joaquin Trujillo


Magazine » Interviews » Overig



Interviews:'Los Ninos' van de Mexicaanse fotograaf Joaquin Trujillo

Romantiek & familiewarmte

'Met Los Ninos laat ik zien wat rijkdom is'

 

Gekleed in adembenemende en handgemaakte kostuums poseren de kinderen in 'Los Ninos' van de Mexicaanse fotograaf Joaquin Trujillo. De portretserie verovert in hoog tempo de kunstwereld. De reden: de kinderen stralen vol overgave herkenbare en krachtige traditionele waarden uit, zoals trots en geborgenheid. Geen twijfel mogelijk, deze foto's raken aan een groot algemeen verlangen.

 

'Een fotoserie maken over de rijkdom van oude familiewaarden? Nee, dat was ik natuurlijk helemaal niet zo letterlijk van plan, grinnikt Joaquin Trujillo (37). Hij is net gearriveerd in zijn ouderlijk huis in Mexico, om daar twee nieuwe Ninos (kinderen) te fotograferen voor zijn grote levenswerk. 'Ik begon gewoon met familieportretten van een paar nichtjes en neefjes. Ik studeerde fotografie, dus het lag voor de hand dat ik de familiefoto's zou nemen. Het is in Mexico een gewoonte om portretten te maken op hoogtijdagen zoals verjaardagen, huwelijken of kerstmis. Dan trekt iedereen zijn mooiste kleren aan. Dat is geen gewone kleding, maar echte fotokleding. Het kostuum trek je weer uit zodra de foto genomen is. Vooral voor vrouwen en meisjes geldt dat ze met veel plezier hun zogenaamde 'tweede jurk' aantrekken. Ik heb vijf zussen en vijf broers, dus dat gaf een hoop verkleedpartijen en gezellige drukte op zo'n dag. De saamhorigheid op die 'portretdagen' maakte als kind diepe indruk op me. En mijn moeder hield me voor: dit is waar het om draait in het leven, wees daar trots op. Ik ben haar nog altijd dankbaar voor die lessen.'

' Ik ben op mijn twaalfde naar Amerika gestuurd. Om de taal te leren, en te studeren. Ik belandde in CaliforniŽ op de kunstacademie, werkte in het theater, en werd opgeslokt door het snelle en individualistische Amerikaanse leven. Als ik tussendoor thuiskwam, op het Mexicaanse platteland, zag ik pas wat ik miste. Namelijk: het gemeenschapsgevoel. Vanaf dat moment werden de portretdagen een symbool voor alles wat ik miste als student.'

Hij was 24 toen tijdens zo'n traditionele 'portretdag' het eerste kind uit de serie voor zijn lens stond. Hij wist meteen: dit is mijn verhaal. Onlangs maakte hij het honderdste portret in de bejubelde serie. Drie ervan werden door het San Francisco Museum of Modern Art aangekocht. Joaquin Trujillo: 'In mijn hoofd groeiden de uitersten: enerzijds de Amerikaanse disgusting MTV-sfeer, anderzijds de saamhorigheid in mijn geboortedorp. Inmiddels reis ik heen en weer tussen Mexico en Amerika. Ik beschouw mijn ouderlijk huis als mijn fotostudio. Mijn hele familie helpt mee bij een shoot. Mijn broers bouwen decors. Mijn zussen maken met de hand de meest ingewikkelde kostuums. De modellen zijn allemaal afkomstig uit mijn eigen familie of mijn vriendenkring in Ermita de Guadulupe.'

Bij elkaar is het een extreem gesublimeerd paradijs, dat realiseert hij zich ook wel. Hij legt uit dat hij wil laten zien wat zijn moeder bedoelde. Joaquin Trujillo: ' En dat gaat om trots. Trots op het feit dat je een dochter bent. Of een zoon. Iemand die een plek heeft binnen een groter geheel, een waardevol iemand.'
In Amerika ben je niet meteen iemand als je afstamt van een onbemiddelde Mexicaanse boerenfamilie. Of hij daarover ook een statement wil maken? 'Jazeker. En dat is een eenvoudig statement hoor. Met Los Ninos laat ik zien wat echte rijkdom is. En ik ben blij als de beelden dan bij mensen een verlangen oproepen.'

Normaal gesproken werkt Joaquin Trujillo samen met zijn partner Brian Paumier. Hun foto's ademen dezelfde romantische en emotionele sfeer als Los Ninos. Maar de serie Los Ninos is helemaal van hemzelf. En het project eindigt nog lang niet. Toch wil hij na dit voorjaar geen nieuwe kinderen meer in de serie. 'De eerste Ninos zijn volwassen. Dus ik ga de portretten herhalen. Wat doet het leven met de rijkdom die ik bij die kinderen zo goed kon laten zien? Wat zie je na twintig en na veertig jaar? Ik kan eigenlijk niet wachten totdat ik hier, in mijn geboortedorp in Mexico, een grote overzichtstentoonstelling met dat antwoord heb.'

 

 




CategorieOverig
RegioBuiten Europa
Aantal keer bekeken5724
Datum30 oktober 2012

  Tell a friend
 

Terug naar Interviews


 
 
58090200 Bezoekers Zakelijk adverteren | Disclaimer | Voorwaarden | Privacy | Persinformatie | In de Media © 2006-2017 Kunstzinnig.nl

141ms